عقده نامه

رب اشرح لی صدری و یسر لی امری واحلل عقده من لسانی یفقهوا قولی

خدمت تمامی بازدید کنندگان و دوستان گرامی سلام عرض می کنم.

زیاد مقدمه چینی نمی کنم خیلی سریع می خواهم اصل موضوع را بیان کنم ، تا از حرارت شعله ای که در قلبم به وجود آمده کم شود. همان طور که همه شما خبر دارید روز عاشورا و روزهای قبل از آن به مقدسات، دین، فرهنگ و باور یک ملت توهین شد و می شود. وقتی که صحنه های آتش زدن بیرق ها و نمادهای عاشورا را از ماهواره می دیدم (صدا و سیمای ما که نشان نمی دهد!) چنان عصبانی شدم که می خواستم همان جا خودم را هلاک کنم. اما خانواده مجال این کار را ندادند. وقتی که صحنه های آتش زدن نام و اسم امام عزیزمان حضرت مهدی (عج) را دیدم دیگر نتوانستم طاقت بیاورم  و قسمت هایی از بدنم را ناقص کردم. وقتی که شنیدم دارند به اسلام و شیعیان توهین می کنند، دارند به باورهای دینی ما توهین می کنند، به امام ما توهین می کنند دیگر نتوانستم یک جا بند شوم و رفتم بیرون تا شاید بیرون خبری باشد. الحمدلله که خبری هم بود. مردم در حال تظاهرات و شعار دادن بر علیه یزیدیان و کوفیان زمان بودند. من هم خودم را در آنان جا دادم و به هر حال با این کار کمی آب بر آتش وجودم ریختم.

اما امروز من فقط نیامده ام اینجا که اینها را بگویم، امروز می خواهم از امام زمان عذرخواهی کنم. امروز می خواهم بگویم آقا غلط کردیم. اماما شرمنده ایم از اینکه ذریه شما به شما بد می کند و به شما دشنام می دهد. اماما شرمنده ایم از اینکه به نایب شما توهین می کنیم. اماما شرمنده ایم از اینکه روز عاشورا به جای اینکه به شما تسلیت بگوییم و بر پدر بزرگوارتان گریه کنیم، داغ دل شما را تازه تر کردیم و مانند کوفیان هلهله کردیم، کف زدیم، سوت کشیدیم، منازل را به آتش کشیدیم، قرآن را آتش زدیم ... اماما شرمنده ایم از اینکه  به هر کس که حق می گوید ناسزا می گوییم. هر کس که اسم شما را می آورد به  او تهمت دروغگو می زنیم. هر کس که سعی دارد شما را خشنود کند مسخره اش می کنیم... و اماما شرمنده ایم از اینکه... (اگه چیزی داری بگو به امامت بگو ازش عذرخواهی کن)

آقا جان، تا همین چند وقت پیش تا وقتی اسم امام خمینی و رهبر می آمد تا آنجا که می رسید آنها را مسخره می کردم. نمی دانم چرا؟ شاید شیطان در آنجا توانسته بود به نفسم رخنه کند و مرا نسبت به ولایت فقیه بیزار کند. اما وقتی که آن اتفاقات برایم افتاد و ان چیزها را در خواب  دیدم و شنیدم، فهمیدم که خیلی اشتباه کرده ام. خیلی چیزها را نمی دانستم و حالا دانستم. آنقدر از خودم بدم آمد که داشتم به خودم فحش می دادم و خودم را سرزنش می کردم! به راستی اگر ولایت فقیه نبود باید چه کار می کردیم ؟ به چه کسی پناه می بردیم؟ اصلا می دانید ولایت فقیه چیست ؟ ولایت فقیه اصلی همین امام زمان است. به این حدیث از امام باقر (ع) توجه کنید: بنی الاسلام علی خمس،  علی الصلاه و الزکاه و الصوم و الحج و الولایه و لم یناد بشئ کما نودی بالولایه.« اسلام بر پنج پایه استوار است، بر نماز و زکات و روزه و حج و ولایت ، و آن طوری که به ولایت دعوت شده به چیز دیگری دعوت نشده است. (بحارالانوار ج 68 باب 27 روایت 1 )

اگر امام زمانمان را قبول نداشته باشیم همه امامان معصوم بالاخص پیامبر گرامی اسلام را نقض کرده ایم. همین طور است که اگر نایب ولی فقیه را قبول نداشته باشیم اصل ولایت را زیر سوال برده ایم. در احادیث معتبر موجود است که زمانی که امام معصوم غایب است نائبین او کارها را انجام می دهند و مشکلات مردم را حل می کنند. اکنون هم همین طور است. امام ما غایب است، و نائبین او کار را انجام می دهند. نائبین امام در زمان غیبت صغری توسط خود او انتخاب می شدند که به آنها نائبین خاص گفته می شد. که دیگر دوران نائبین خاص به پایان رسیده و ما الان نایب خاص نداریم. اما آنچه که ما الان می شنویم می گویند حضرت آیت الله خامنه ای نایب بر حق امام زمان (عج) است. به نظر شما درست است؟ حال من می گویم درست است یا غلط ! در این زمان که نایب خاصی وجود ندارد نایب عام وجود دارد. نایب عام کیست؟ مراجع تقلید و عرفا. حال سوال اصلی این است که چرا به رهبر گرامی مان می گویند نایب بر حق. اولا تمامی مراجع از کوچک تا بزرگ  بر حق بودن ولایت آقا  مهر تایید زده اند. و کسی را به جز ایشان لایق این مقام و منصب نمی دانند. ثانیا خصوصیات و ویژگی هایی که حضرت آقا دارند منطبق با همه آن ویژگی هایی است که امام زمان و امامان معصوم قبلی برای ولی فقیه ارائه داده اند. ثالثا همه مردم از صغیر تا کبیر ولایت فقیه حضرت آقای خامنه ای را قبول دارند و آن را تصدیق می کنند.

اما روی دیگر سخنم با کسانی است که هنوز این جبهه سبز اموی را یاری می کنند و از آنان حمایت می کنند. جناب آقای موسوی و خاتمی که به سید بودنتان می نازید و افتخار می کنید که سید هستید. در واقع شما سید نیستید. ابن زیاد کوفه هستید که راه را بر تمامی شیعیان بستید تا نتوانند به یاری امامشان بروند. شماها هستید که امروز دارید شیعه را نابود می کنید. شماها هستید که قلب امام زمان را پر از درد کرده اید. تا کی می خواهید ادامه بدهید. مگر حسین و زینب به شما چه کار دارند که این همه به آنها اهانت می کنید. گویا شما با احمدی نژاد و خامنه ای و ... مخالف نیستید با اسلام مخالفید. و با اسلام مخالف بودن یعنی با خدا مخالف بودن.  شما و تمامی کسانی که از شما حمایت می کنند روز قیامت مانند سگ های نجسی هستید که خونابه ها و نجاست ها غذای شماست و آن چنان عذابی در انتظارتان هست که مانند آنرا هیچ جا ندیده باشید.  مطمئن باشید مهدی فاطمه (س) گردن همه شما دجالان زمان را خواهد زد و همه به درک واصل خواهید شد. و اگر هم امام زمان (عج) این کار را انجام ندهد ما کار را زودتر تمام خواهیم کرد. این را مطمئن باشید.  خوشا آن روز که سرهای بریده تک تک شما را ببینیم ...

اگر از خدا و حجتش عذرخواهی نکنیم اطمینان داشته باشید که عقوبت سخت الهی در انتظار ماست. چرا که ما به حسینی توهین کردیم که خدا هم در روز شهادت او غمگین و ناراحت شد. به حسینی اهانت کردیم که هفت هزار فرشته در روز شهادتش خون گریه کردند. خون حسینی را پایمال کردیم که آسمان ها و زمین در روز شهادتش غمگین و ناراحت بودند. حال بیاید یک بار دیگر از او عذرخواهی کنیم :  الهی لا تعدبنی بعقوبتک

و بیایید آنها را هم لعن کنیم : اللهم العن الموسوی و الخاتمی و الکروبی، اللهم العنهم جمیعا.

و دست آخر هم برای ظهور او دعا کنیم : اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه و العن اعدائهم اجمعین.

اللهم انصر الاسلام و المسلمین، واقتل الکفار و المنافقین، واحفظ قائدنا امام الخامنه ای.

برای سرنگونی و نابودی همه دشمنان اسلام و شیعیان  دعا کنید.

یا مهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدی عجل علی ظهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــورک

روز نهم محرم الحرام

1.محاصره خیمه ها در کربلا

2. آمدن امان نامه برای فرزندان ام البنین علیها السلام

3.در خواست تأخیر جنگ از سوی امام حسین علیه السلام

4.آمدن لشکر تازه نفس به کربلا

5.خطابه امام حسین علیه السلام برای اصحابش

6. يك شب مهلت براي راز و نياز

یا اباصالح تسلیت این حقیر رو پذیرا باش،

اللهم عجل فی فرج مولانا صاحب الزمان علیه السّلام

علی اکبر حسین (ع)؛ اولین شهید کربلا

علی ابن الحسین « علی اکبر » و ویژگیها

خواب امام حسین علیه السلام و پرسش علی اکبر

مبارزات حضرت علی اکبر در روز عاشورا

کیفیت شهادت حضرت علی اکبر

امام حسین و خاندانش در سوگ حضرت علی اکبر

سوگواریتان قبول حق تعالی

یکی ازمصائب نا گوار وسوزناک واقعه کربلا شهادت حضرت علی اصغرعلیه السلام است نقل شده: که روزی (کمیت) شاعرمعروف به حضور حضرت صادق علیه السلام رسید،
حضرت فرمود:
یا کُمَیتُ اَنشِدنی فی جَدِّیَ الحسین (ع) فَلما اَنشَدَ کُمَیتُ اَبیاتاً فی مُصیبه الامام علیه السلام بَکیَ الامام بُکاء ًشدیداً وبَکَت النِّسوه و اهل حریمه وصَحنَ فی حجرا تهن
کمیت ! درباره جد ما حسین (ع) شعری بگو، همزمان با سرودن شعر، امام صادق به شدت گریه کرد با نوان وا هل خانه نیز در اتاق خودشان ناله زدند واشک ریختند.

اِذ خَرجت جارِیَه مِن خَلفِ الَّستر مِن حُجَرات الحَرم وفی یَدِها طفلٌ صغیر رَضیعٌ فَوَضَعَته فی حِجرِ الاِمام فاَشتَدَّ حینئذٍ بُکاء الامام فی غایهِ الاِشتداد وعَلا صَوته الشریف و عَلَت اَصواتُ النِّساء الطاهرات خلف الاَستارِِمِن الحجرات
در این زمان بانویی که کودک شیر خواری به دست داشت از اتاق بیرون آمده و کودک را در دامان امام علیه السلام قرارداد، گریه امام این بار بیشتر شده وصدای شریفشان بلند شد وبانوان در خانه نیز به صدای بلند گریستند.
ظاهرأ منظور از این کار یا دآوری شهادت علی اصغر وسنگدلی قاتل وی حرمله بن کا هل اسدی بوده است.

کیفیت شهادت علی اصغر(ع)

وَلَمّا رَأی الحُسین علیه السلام مَصارِعَ فَتَیانِهُ وَاَحَِبَّته عَزَمَ علی لِقاءِ الْقَوم بِمُهجَته و نادی هَل مِن ذابٍّ یَذُبُّ عَن حرم رسول الله صلی الله علیه وآله، هَل مِن مُوحِّد یَخافُ الله فینا، هَل مِن مُغیثٍ یُغیثُنا یَرجُو الله بِاِ غاثَتِنا هَل مِن مُعین
یَرجوا ما عِندِ الله فی اعانَتِنا ، فَارْتَفعت اَصوات النِّساء بِالعَویل فَتَقَدَّم اِلی بابِ الْخَیمه و قال لِزینَبَ ناوِلینی وَلَدیَ الصَّغیرَ حَتّی اُوَدِّعه فَأخَذَه واَو ما اِلَیه لِیُقَبِّله فَرَماهُ حَرمَلهُ بنُ الکاهِلِ الاَسَدی لَعنَه الله تعالی بِسَهم فَوقع فی نَحرِه فَذَبَحَهُ، فَقال لِزِیْنَب خُذیهِ ثُمَّ تَلَقّی الدَّمَ بِکَفَّیه فَلما اِمْتَلأتا رَمی بِالدَّمِ نَحْوَ السَّماءِ ثُم قالَ هَوَّن علی ما نَزَلَ بی اَنَّهُ بِعَین الله.
با به شهادت رسیدن جوانان بنی هاشم ویاران حضرت حسین علیه السلام، امام خود، با تمام وجود برای رزم با دشمن، به سویشان رفت در حا لیکه با نگ می زد:آیا مدافعی هست که از حرم رسول خدا صلی الله علیه وآله دفاع گند؟آیا موحدی هست که به خا طرما از خدا بترسد؟ آیا فریاد رسی هست که با امید به خدا به فریادما برسد؟آیا یاوری هست که با امید به آنچه در نزد خداست به یاری ما بشتابد؟ در این هنگام از میان بانوان در خیمه شیونی بر خاست پس امام علیه السلام به کنار خیمه رفته وخطاب به زینب فرمود کودکم را بیاور تا با او خدا حا فظی کنم
حضرت کودک را گرفت تا ببوسد در این زمان حرمله بن کاهل اسدی لعنه الله علیه به سوی او انداخت تیر به گلویش نشست وآن را برید پس حضرت به زینب فرمود او را بگیر. سپس خون را در هردودست جمع کرده و به سوی آسمان پاشید وفرمود:آنچه بر من وارد آمد برایم آسان است، چون در محضر خدا است.

قالَ الْباقِرُ عَلیه السلام : فَلَم یَسقُط مِن ذلکَ الدَّمِ قَطرَه الی الارض
حضرت امام محمد باقر علیه السلام فرمود: که قطره ای از آن خون بر زمین نیفتادو
وقال اِبنُ نما: ثُم حَمَلَه فَوَضَعه مَعَ قَتلی اَهْلبَیته
سپس امام علیه السلام علی اصغر را برده ودر کنار شهدای بنی هاشم قرار داده.

شهادت علی اصغر به روایت ابی مخنف

زمانیکه حضرت امام حسین (ع) با ام کلثوم در باره علی اصغر سخن می گفت او عرض کرد قدری آب برایش تهیه کن
حضرت طفل را گرفت وسوی مردم بردوفرمود:شما برادرم و فرزندا نم ویارا نم را کشتید وغیر از این طفل کسی با قی نمانده ، او مثل ما هی از آب جدا شده می ماند شربتی از آب به وی بدهید.
طفل از این گوش تا آن گوش گلویش بریده شد آنگاه طفل را بر گرداندو خون بر سینه اش جاری بود، در خیمه گذاشت و مطالبی فرمود که حاکی از شکایت مردم به خداوند متعال بود.
در زيارت ناحيه مقدسه، درباره اين کودک شهيد، آمده است: "السلام على عبد الله بن ‏الحسين، الطفل الرضيع، المرمى الصريع، المشحط دما، المصعد دمه فى السماء، المذبوح‏ بالسهم فى حجر ابيه، لعن الله راميه حرملة بن کاهل الاسدى‏". و در يکى از زيارتنامه‏ هاى ‏عاشورا آمده است:" و على ولدک على الاصغر الذى فجعت به"

منبع:بنیاد دعبل خزاعی

         یا رب الحسین بحق الحسین اشف صدر الحسین بظهور الحجه

سلام بر دلهای شکسته

سلام بر سینه های سوخته

سلام بر دستهای خسته

سلام بر آسمان نگاههای بارانی

سجاده ای بر طپشهای دلم می گسترانم

آه، که این کلام چقدر زمینگر است و هوای روزگاران چه دلگیر

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی

چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویم

مهربان سالار، ما را دریاب که هنوز غارنشین نفس امارۀ خویشیم

مولای عزیزم، پدر مهربانم

بی تو خورشید در افقهای غم فرو می رود

بی تو یاسها شکفتن نمی دانند

بی تو تابوت آرزوها برشانۀ لحظه ها سنگینی می کند

بی تو خستگان و دلسوختگان قدومت می میرند

بی تو گلهای نرگس عطر پریشانی و زمزمۀ زندانی می دهند

حال اگرتو بیایی

از طلوع تا غروب

از شفق تا فلق

دسته دسته آیه های نور خواهد بود

شکوفه و گل و سرور خواهد بود

اگر تو بیایی تمام واژه ها صبور خواهند بود

تو اگر بیایی از گرمای نگاهت، نرگسهای دشت می رویند

و دستان خسته ام باغبان نهال عشقت می شوند

تو اگر بیایی برهوت زندگی به ظهور لالۀ حضورت آباد میشود

تو اگر بیایی اشک غم بر چهرۀ ماتم می میرد و رنگ شادمانی می گیرد

اینک ...

دلسوختگان ،

ندبه خوانان مولا،

هزاران هزار گل نثار بغض گلویتان

بار غم بشویید و سرود تبریک بخوانید که مولا می آید

آقا می آید

سرور می آید

به امید جانفشانی در صبح ظهورت

اللهم عجل لولیّک الفرج

ز- مزینا

منتظران! نور دیدگانم!

امشب که سر به بالین می گذارم و به خواب می روم، شاید آخرین شب هجران باشد، هجران مشتاقان ؛ مشتاقان محروم از دیدار یار سفررفته ....

امّا اگر عمر ما به انتظار گذشت و او را ندیدیم، شما، پیغالم ما را و سلام ما را به آن امام مهربان برسانید

هرآنچه مهر و دوستی در قلبهایتان دارید، در دست بگیرید و به او هدیه کنید و بدانید از شما می پذیرد؛ چون او خیلی آقاست

اگر روزی در چشمان پر فورغش خیره شدید؛ از قول ما هم به او سلام کنید و بگویید:

السّلام علیک یا بقیّة الله

... امّا نه، او خواهد آمد و ما هم صدای زیبایش را خواهیم شنید که از کنار کعبه ندا دهد:

حقّ آمد و باطل رفت !

شاید فردا و شاید همین جمعه، ما را بخواند

راستی آیا آماده اید ؟

امیر حسین معتمد تبار

از کتاب مهر مهربان، انتشارات برگ نفیس، تهران، چاپ اول، 1378ش.

وقتی تو بیایی

چشمانم به پیشواز تو خواهند آمد

و من دستان گرمت را خواهم فشرد

و مهربانی را در نگاهت جست و جو خواهم کرد

وقتی تو بیایی

داستان کهنه و خاک گرفته زندگی من تازه خواهد شد

و قلبم در پناه دستان تو آرام خواهد گرفت

وقتی تو بیایی

درخت خزان گرفته رو به زوال من بی برگ نخواهد ماند

و پشت سرما گرفته من را گرما خواهی بخشید

با آمدنت

کابوس تیره من نورانی خواهد شد

و زمین دیگر سرد و خاموش نخواهد بود

دیگر کسی غمی نخواهد داشت

آنگاه

آسمان را خواهم شکافت

و تا اوج خواهم شتافت

و به اوج خواهم رفت

به اوج خورشید

که پر از گرما و نور است

که تو مهربان مهربانی

هر جمعه در انتظارت، ای منجی عالم

سپیده سادات صالحی

   قحطی خدا پرستی است!

مردم از بی ایمانی در رنجند. در دکان بشریت دو سیر عرفان یافت نمیشود!  در بوتیکهای مردانه غیرت زنانه می فروشند!مرگها قسطی شده و بایدآهسته آهسته بمیری زیرا کوبن شهادت اعلام نمی شود! کالای گناه استاندارد جهانی دارد و بازار چشم چرانی شلوغ است...

تو در این اشفته بازار چه داری؟!

چند سال است بعد از جنگ خشکسالی شده واصلآ زمستان نداریم.! اصلآ دیگر حال خواندن دعای کمیل و توسل و... را نداریم زیرا همیشه مشغول نگاه کردن به این سریال وآن برنامه هستیم؟!

این روزها با خط سریع السیر بی تقوایی به مقصد میرسی!

اوژانس امر به معروف ضعیف و خیابان امر به منکر شلوغ! اتوبان بلاتکلیفی یکطرفه است ودر ادارات باید از خط ویژه ی پارتی عبور کنی وگرنه درترافیک بی آشنایی می مانی!

ادامه مطلب را کلیک کنید...

برگرفته از وبلاگ:http://ya30n.blogfa.com/

۱۰۰ نمونه از نشانه های آخرالزمان...؟!

۱. هرگاه دیدى : حق بمیرد و طرفدارنش نابود شوند.
2. و دیدى كه : ظلم همه جا را گرفته.
3. و دیدى كه : قرآن فرسوده شده و درست معنى نمى شود.
4. و دیدى كه : دین همچون ظرف تو خالى و بى محتوا شده است .
5. و دیدى كه : طرفداران حق بر طرفداران باطل فائق شده اند.
6. و دیدى كه : كارهاى بد آشكار شده و از آن نهى نمى شود و بدكاران بازخواست نمى شوند.
7. و دیدى كه : چنان فسق و فجور آشكار شده.
8. و دیدى كه : افراد با ایمان سكوت كرده و سخنشان را نمى پذیرند.
9. و دیدى كه : شخص بدكار ، دروغ گوید و كسى دروغ و نسبت نارواى او را رد نمى كند.
10. و دیدى بچه ها ، بزرگان را تحقیر كنند.

دوستان عزیزی که می خواهید این مطلب رو بخونید، از همه تون

 خواهش می کنم برای دوست عزیزمون که مریضه دعا کنید...

 اجرتون با صاحب الزمان (عج)

باز هم جمعه شد و غصه ی من تازه شده          درد این بی خبری بی حد و اندازه شده

باز هم جمعه شد  و چشم به ره مانده شدم        باز از دوری  تو خسته و درمانده شدم

باز هم جمعه شد و از تو خبــــر نشنیدم         باز از بی خبری های دلم نالیدم

باز هم درد فراقت  کمرم را خم کرد        باز دوری تو چشمان مرا پر نم کرد

باز هم جمعه شد و چشم به در منتظرم       شاید آورد صبا از مه رویت خبرم

ادامه مطلب را کلیک کنید...